Wat heb jij nodig om prettig te kunnen werken? 

Daisy vertelt over autisme, de kracht van passend werk en waarom inclusie begint met luisteren. 

Wat heeft iemand nodig om goed te kunnen werken? Het antwoord is voor iedereen anders. Vanuit Empower Diversity gingen we hierover in gesprek met Daisy, receptioniste bij RAM-IT. Ze vertelt openhartig over autisme, overprikkeling en de zoektocht naar werk dat bij haar past. Haar verhaal laat zien dat inclusie niet betekent dat we iedereen hetzelfde behandelen, maar dat we ruimte maken voor wat iemand nodig heeft om tot zijn of haar recht te komen. 

Daisy’s verhaal: duidelijkheid na jaren zoeken 

Daisy vertelt dat zij is gediagnosticeerd met autisme, tegenwoordig vaak aangeduid als ASS. Die diagnose kwam niet vanzelf. Lange tijd lukte het haar aan de buitenkant om mee te doen, terwijl het vanbinnen veel energie kostte. Als kind haalde ze goede cijfers, maar sociale situaties en prikkels maakten schooldagen zwaar. 

Ook later liep ze vast. Op de universiteit paste de manier van studeren niet goed bij haar en in een communicatiefunctie werden doorlopende taken zonder duidelijk eindpunt te belastend. De diagnose bracht uiteindelijk opluchting, omdat veel ervaringen ineens verklaarbaar werden. Tegelijk was er ook teleurstelling: hoe was het gelopen als zij eerder passende ondersteuning had gehad? 

Voor Daisy werd daarna vooral belangrijk: hoe kan ik op mijn manier meedoen, werken en bijdragen? Niet door iemand anders te worden, maar door beter te begrijpen wat zij nodig heeft om goed te functioneren. 

“Als iets niet zichtbaar is, betekent dat niet dat het er niet is.” 

Niet iedereen ervaart hetzelfde 

Een belangrijk punt in Daisy’s verhaal is zichtbaarheid. Autisme wordt bij vrouwen vaak minder snel herkend. Daisy benoemt dat vrouwen regelmatig goed leren maskeren: zij passen zich aan en doen mee, ook als dat veel energie kost. Daardoor lijkt het alsof alles goed gaat, terwijl iemand ondertussen continu aan het compenseren is. 

Dat raakt ook aan mentale gezondheid. Niet omdat neurodivergent zijn hetzelfde is als een mentaal probleem, maar omdat langdurig aanpassen, overprikkeling of onbegrip veel invloed kunnen hebben op energie, zelfvertrouwen en welzijn. 

Werk dat past geeft ruimte om te groeien 

De receptierol past goed bij Daisy, juist omdat veel taken een duidelijk begin, midden en einde hebben. De dag kent vaste patronen en concrete werkzaamheden. Dat geeft rust. 

Bij RAM-IT voelde Daisy vanaf het sollicitatieproces ruimte om open te zijn over haar autisme en over wat zij nodig had. Er werd gevraagd naar ondersteuning en praktische aanpassingen. Dat maakte verschil: ze voelde zich niet beoordeeld op haar diagnose, maar gezien in haar motivatie en mogelijkheden. 

Ook haar kwaliteiten komen in haar werk tot uiting. Daisy noemt haar oog voor detail, loyaliteit en empathie. Aan de receptie helpt dat elke dag: bezoekers vriendelijk ontvangen, terugkerende bezoekers herkennen en zorgvuldig werken. 

“Autisme is geen vonnis. Het vraagt om zelfkennis, grenzen en passende omstandigheden, maar je kunt nog steeds veel bijdragen.” 

Hoe we samen neuro-inclusiever kunnen werken 

Een neuro-inclusieve werkplek ontstaat niet door één groot gebaar, maar door dagelijkse aandacht: open gesprekken, duidelijke communicatie en ruimte voor verschillende manieren van plannen, samenwerken en herstellen. 

Soms zit inclusie in kleine aanpassingen: duidelijke instructies, een overzichtelijke planning, een rustige werkplek, minder onverwachte prikkels of een korte schriftelijke samenvatting na een overleg. Zulke aanpassingen helpen niet alleen neurodivergente collega’s. Ze maken werk vaak voor iedereen duidelijker en prettiger.